این روزها اطراف دریاچه وان حال‌وهوای تازه‌ای دارد. در چارچوب پروژه ساحلی ادرمیت، مسیرهای پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری، پیست تارتان، کافه‌ها و ساحل‌هایی در حال ساخت است. در حالی که این پروژه‌ها ادامه دارند، دریاچه وان تجربه‌ای متفاوت از تعطیلات ارائه می‌دهد: جاهایی برای صبحانه خوردن و تماشای غروب آفتاب در کرانه‌های ادرمیت و گواش، خلیج‌ها و آبگیرهایی که در انتظار کشف‌اند، و آب قلیایی و شوری که برای پوست مفید است.
از سوی دیگر، حوضه دریاچه وان که بر سر مسیر مهاجرت پرندگان قرار دارد، فرصت‌های بی‌نظیری برای پرنده‌نگرها و عکاسان طبیعت فراهم می‌کند. از ۴۵۰ گونه پرنده ترکیه، ۲۱۳ گونه
در همین حوضه دیده می‌شوند. هر سال از آوریل تا نوامبر هزاران فلامینگو در اینجا مستقر می‌شوند.
در آق‌تامار هوا زودتر از همه‌جا گرم می‌شود و درختان بادام شکوفه می‌کنند. به‌ویژه در این فصل، جزیره مسافران را به بخشی از منظره‌ای وصف‌ناپذیر دعوت می‌کند: خلیج‌های آبی، کلیسایی که به لطف دستان هنرمند سنگ‌تراشان ارمنی به قصه‌گویی بدل شده و کوه‌های برف‌پوش پیرامون آن. اینجا احساس خاص بودن می‌کنید. آق‌تامار یکی از چهار جزیره دریاچه وان است که مردم وان آن را «دریا» می‌نامند. نام آن برگرفته از کلیسایی است که در دوران پادشاهی گاگیک یکم، پادشاه واسپوراکان، به راهب مانوئل سفارش داده شد.
این کلیسای صلیبی‌شکل که بر نمای آن نقش‌برجسته‌هایی از تمثیل‌های کتاب مقدس و تورات حک شده، قرن‌هاست در افسانه‌های بسیاری از آن یاد می‌شود.
وقتی برف کوه‌های باشکوه وان آب می‌شود، زندگی تازه‌ای در این شهر آغاز می‌شود. آبشارها پرخروش جاری می‌شوند و اطراف به باغی پر از گل بدل می‌شود. مردم محلی به آبشار مرادیه می‌روند تا ریزش رود بندی‌ماهی را که از کوه تندورک سرچشمه می‌گیرد از دره‌ای عمیق تماشا کنند. در این تفرجگاه طبیعی قدم می‌زنند و پیک‌نیک می‌کنند و کسانی را که زیرانداز یا پنیر سبزی همراه ندارند به جمع خود دعوت می‌کنند. بهترین جا برای تماشای آبشار خروشان، محوطه کنار پل متحرک است.
اگر خلاف جهت جریان آب قدم بزنید، منظره‌ای از آبشارهای کوچک بسیار خواهید دید. گانیسیپی آبشار دیگری در وان است که نباید از دستش بدهید. این آبشار که در بیازتاش در جاده وان–چاتاک قرار دارد، پس از آب شدن برف‌ها گویی از دل غاری فوران می‌کند و به خاطر رنگ سفید شیری‌اش که از کف آب است شهرت دارد. اطراف این آبشار که در اواخر تابستان آبش بسیار کم می‌شود برای پیک‌نیک ایدئال است. در مزرعه پرورش قزل‌آلای نزدیک آن می‌توانید قزل‌آلای خال‌قرمز بچشید.
پنیر سبزی، غذایی کلاسیک با سبزی‌های کوهی بی‌نظیری که در بهار چیده می‌شوند مانند سیرمو، ترخون، مندو و هلیس؛ مربای گردوی پوست‌کنده؛ کاووت که از آردِ ابتدا برشته و سپس آسیاب‌شده و تفت‌داده‌شده در کره تهیه می‌شود… اگر با شنیدن این‌ها آه نکشیدید، یعنی هنوز در وان صبحانه نخورده‌اید. چه در مرکز وان باشد و چه در ادرمیت کنار دریاچه، صبحانه‌ای را که با نان لواش تنوری، شیرینی وان و چای تازه‌دم سرو می‌شود هرگز فراموش نخواهید کرد. این سنت که روستاییان با خوراکی‌هایی که همراه می‌آوردند در لبنیاتی‌های شهر آغاز کردند، در هر سفری به وان لازم است.
وان شهری است که به گربه‌های مشهور جهانی‌اش شناخته می‌شود. این حیوانات دوست‌داشتنی و اصیل با
نژادهای دیگر گربه تفاوت دارند: اجتماعی‌ترند، موهای سفید و ابریشمی و دُمی بلند و پرپشت دارند، چشمانشان دو رنگ متفاوت است و آب را دوست دارند. چون تعدادشان کم است، تحت حفاظت‌اند.
همین حدود ۵۰ سال پیش گربه‌های وان در خیابان‌ها پرسه می‌زدند. این گربه‌ها در سال ۲۰۰۶ با اطلاعیه‌ای که در روزنامه رسمی منتشر شد به‌عنوان نژاد ملی ثبت شدند؛ شاید امروز در خیابان‌ها دیده نشوند، اما همچنان در مرکز تحقیقات گربه وان می‌توان آن‌ها را دید.
در این مرکز که سالانه به‌طور میانگین ۲۰ هزار نفر از آن بازدید می‌کنند، می‌توانید گربه‌ها را نوازش کنید، به آن‌ها غذا بدهید و با آن‌ها عکس بگیرید. پیش از رفتن هم می‌توانید از فروشگاه آن اشیایی با نقش گربه بخرید.
